ستاره سهیل

-سلام استاد
-سلام آقای کاشفی، ستاره سهیل شدی!

استاد درحالی که آسمون رو نشان می داد داشت احوالم رو می پرسید.حواسم پرت آسمون شد.
وقتی داشتم غیبت و بدقولیم رو توجیه می کردم تموم حواسم به ستاره سهیل بود. تا اون موقع حتی در موردش فکر هم نکرده بودم که چیه این ستاره سهیل؟!

تا عصر که از دانشگاه برگشتم ذهنم درگیرش بود تا جایی که بلاخره این مشغله به تنبلی غلبه کرد. اینترنت رو به عنوان راحتترین راه انتخاب کردم. بعد از جست و جو با اینکه به لحاظ نجومی و آکادمیک به حجم قابل توجهی اطلاعات رسیدم(البته فقط حجم!)؛ متاسفانه به جز چند نتیجه انگشت شمار که اونا هم بر مبنای یه سری حدسیات، آمیخته ای از احتمالات و به طور کلی مبهمات بودند، به هیچ یافته ای در مورد ریشه این ضرب المثل نرسیدم، اما این قول رو میدم که در آینده ای دور تر حتما یه پست جامع از ریشه این ضرب المثل آماده کنم.

اما برسیم به اصل قضیه:
یه صورت فلکی وجود داره به اسم Carina یا همون “شاه تخت” . درخشان ترین ستاره در این یکی از نقاط جنوبی این مجموعه قابل مشاهده است که سهیل(Canopus) نام دارد.

جالبه که این صورت فلکی خودش در فقط در نوارهای جنوبی قابل مشاهده است، یعنی به طور مثال در تهران قابل رویت نیست.
از مقایسه این ستاره با خورشید هم خیلی خوشم اومد، جرمش 9 برار خورشید و تقریبا درخشندگی 10000 برابری . قطرش هم حدودا 70 تای خورشید خودمون هستش. اگر اشتباه نکرده باشم به یه همچنین ستاره هایی با این مشخصات “ابر غول سفید” می گویند.

چند تا تصویر هم پیدا کردم که می تونید در ادامه ببینید.
ادامه خواندن “ستاره سهیل”